دانشآموزان را به گروههای دونفره تقسیم میکنیم و به هر گروه یک مداد و یک تکه کاغذ میدهیم و از آنها میخواهیم در مدت زمان یک ربع با این دو وسیله خود را شاد کنند و خاطرهای به یاد ماندنی برای خود و دوستانشان برجای بگذارند. ما باید دقت داشته باشیم، دانشآموزان را به هیچ نوع فعالیت یا بازی راهنمایی نکنیم بلکه فقط با سکوت آنها را مشاهده کنیم و به آنها اجازه دهیم تا تفکرشان فعال شده و با خلاقیت خود از این زمان بهترین استفاده را ببرند. احتمالا دانشآموزان به این نتیجه خواهند رسید که میتوانند با تکه کاغذ باطله و مداد بازیهایی مانند نقطهبازی، نقاشی نیمه تمام، درست کردن نمکدان و بازی با آن، گل یا پوچ، درست کردن موشک و پرتاب کردن آن به هم، درست کردن قایق و قرار دادن آن بر روی میز و فوت کردن آن به سمت حریف و … را انجام دهند و در آخر نیز کاغذ را به دو بخش تقسیم کرده و با زدن تاریخ و کشیدن صورتک خندان و نوشتن کلمهای که یادآور خاطره امروز است، آن را در دفترشان ثبت کنند. در این فعالیت دانشآموزان میآموزند که شادی و دوستی ماندگار است و ابزار، از بین رفتنی و فانی است و برای شاد بودن حتما به ابزار خاصی نیاز نداریم.
