مادرم رنگش پریده شاید او گشته‌ست بیمار
بین درس و مشق‌هایم توی خانه می‌کنم کار
هم به مادر شربتش را می‌دهم با مهربانی
هم کنارش می‌گذارم ظرف آش و تکه نانی
جمع خوب خانواده تا ابد یارند با هم
پشت هم هستند آن‌ها لحظه‌های شادی و غم
گرچه دشوار است گاهی کارهای خوب اما
“لیل” دارم بر زبانم می‌دهم انجام آن را
شاعر: ندبه محمدی
