شعر «ستاره باران»

این شعر به صورت گفتگو بین ما و دانش‌­آموزان صورت می‌­گیرد. به این صورت که آن‌­ها بعد از عبارات سوالی، پاسخ صحیحی را که در شعر آمده و عبارتی را که در پرانتز است، به صورت هماهنگ تکرار می‌­کنند.

معلم:
برادرم آمد                       مداد من را بُرد
گرفت از دستم                خوراکی‌ام را خورد

چه کار می‌­کردم؟             میان آن غوغا
تفکّر و لبخند؟                  کتک زدن، دعوا؟

دانش‌­آموزان:
تفکّر و لبخند                    تفکّر و لبخند

معلّم:
لباس­‌ها این وَر                 کتاب‌­ها آن وَر
چه جنگلی شده است      اتاقم ای مادر!

چه کار می‌­کردم؟             در آن فضای تنگ
نظم و صفا دادن               و یا فرار از جنگ؟

دانش­‌آموزان:
نظم و صفا دادن               نظم و صفا دادن

معلّم:
ناهار، سوپِ جو!               دلم نمی‌­خواهد
دوباره مادر داشت             مرا صدا می‌­زد

جواب مادر چیست؟           به من بگو حالا
تشکّر از مادر؟                  غُر زدن و دعوا؟

دانش‌­آموزان:
تشکّر از مادر                   تشکّر از مادر

معلّم:
سهمیه­ من بود                در اوجِ خوشحالی
سه انتخاب خوب              سه مثبت عالی

دانش­‌آموزان:
(سه انتخاب خوب             سه مثبت عالی) 2 بار

معلّم:
دفتر من هر روز                ستاره باران است
به روی لب­‌هایم               آیه قرآن است

دانش‌­آموزان:
(به روی لب­‌هایم              آیه قرآن است) 2 بار

معلم:
از این همه خوبی             چه شادم و خوشحال
سلام می‌­گویم                به سوره “زلزال”

دانش­‌آموزان:
(سلام می‌­گویم               به سوره زلزال) 2 بار

شاعر: فائزه زرافشان