عصر بود. مادر یک برنامه هفتگی با طرح گُل نرگس از کمد بیرون آورد. آن را به زهرا داد و گفت: «این هم برنامهای که میخواستی برای مدرسه بنویسی.» زهرا با خوشحالی برنامه را گرفت. به اتاقش رفت.
برنامهی درسی هر روزش را توی آن نوشت.
نوبت به جمعه رسید. خانههایش زیاد بود. زهرا هرچه فکر کرد نتوانست همه را بنویسد. پیش مادر رفت. مادر در آشپزخانه مشغول پوست کردن میوه بود. نگاهی به برنامهی زهرا انداخت، دستی روی سَرِ زهرا کشید و گفت: «فکر کن ببین جمعهها چهکاری انجام میدهیم؟» زهرا فکر کرد و گفت: «آهان یادم آمد» بعد تندی چند تا از خانههای برنامه را با مهمانی خانه خاله و پارک رفتن پُر کرد. اما باز خانهی خالی داشت. کمی فکر کرد. اما چیزی به ذهنش نرسید. به سمت اتاق پدربزرگ رفت. در زد. صدایی آرام از پشت در به زهرا اجازه داد وارد شود. زهرا سلام کرد. پدربزرگ روی صندلی کنار میزش نشسته بود و قرآن می خواند. پدربزرگ او را روی پایش نشاند و دستی به سرش کشید. زهرا پرسید: «جمعه چه روزی است؟» پدربزرگ پیشانیاش را بوسید و گفت: «عسل بابا برای چی میخواهد بداند جمعه چه روزی است؟» زهرا خودش را روی پای پدربزرگ جابهجا کرد و گفت: «مامان برایم برنامه خریده و گفته روزهایش را پُر کنم؛ اما چند تا خانهاش خالی است.» پدربزرگ لبخندی زد و گفت: «جمعه روز پاکیزگی خانه و حمام رفتن است.» زهرا پرسید: «اسم جایی که بابا هرروز صبح جمعه میرود چی هست؟» پدربزرگ گفت: «آفرین دعای ندبه.» زهرا از پای پدربزرگ پایین پرید و گفت: «تازه یادم آمد، بابا نماز جمعه هم میرود.» پدربزرگ گفت: «آفرین به نوه گلم.» بعد از بشقاب روی میزش یکدانه انار دست زهرا داد و گفت: «انار صبح جمعه را به برنامهات اضافه کن که حتماً بخوری.» زهرا پدربزرگ را بوسید و خندهکنان گفت: «فهمیدم …پس جمعه خیلی خوب و شیرین و خوشمزه است.» زهرا همه اینهایی را که گفته بود داخل برنامه نوشت و پیش مادر رفت. مادر یک تکه میوه به زهرا داد. برنامه را از دست زهرا گرفت و خواند. بعد صورت زهرا را بوسید و گفت: «آفرین به دختر قشنگم که خوب برنامه هفتگی را پُر کرده. حالا غذای روز جمعه را کوکو شیرین بنویس که خیلی دوست داری» زهرا گفت: «آخ جون…مامان کی جمعه میشود؟ من جمعه را خیلی دوست دارم.» مادر جواب داد: «سه روز دیگر، حالا بیا عصرانهات را بخور.» زهرا با خودش فکر کرد کاش زود جمعه شود.
نویسنده: مریم چیتگر

