محیط زیست بستر مناسبی برای آموزش سورهها است. از دانشآموزان میخواهیم قوانین و حقایقی که مربوط به محیط زیست است را جمعآوری کنند و در اردو به اطلاع دوستانشان برسانند. پس از اتمام اردو نیز قوانینی از طبیعت برای خود استخراج کنند. مانند ثواب کاشت درخت، یا قانون کَندن درخت سبز و احکام مربوط به آن.
مانند حدیثی از رسول خدا صلیاللهعلیهوآله که میفرمایند: «مَا مِنْ مُسْلِمٍ یَغْرِسُ غَرْساً أَوْ یَزْرَعُ زَرْعاً فَیَأْکُلُ مِنْهُ إِنْسَانٌ أَوْ طَیْرٌ أَوْ بَهِیمَةٌ إِلَّا کَانَتْ لَهُ بِهِ صَدَقَةً» هرکه درختی بکارد هر بار انسانی یا یکی از مخلوق خدا از آن بخورد برای وی صدقهای محسوب شود.[1]
[1] نهجالفصاحه صفحه 597

