شعر «پناه محکم انسان»

به نام خدا

مامان من فرشته،             بابا شبیه کوه است 
من در پناه آن‌ها،               این قصه با­ شکوه است 

من یک نهال کوچک           آن‌ها دو باغبانند
آن‌ها مراقب من،               چون ابر و آسمانند

بعد از نماز خوانده‌­ست       مامان دعای بسیار
از آیه‌­های قرآن                   بابا همیشه سرشار

دین خدا قوی کرد               بابا و مادرم را
خوشبخت اگر که هستم     من در کنار آن‌ها

با آیه‌­های «طارق»               پی برده‌­ام به اسلام
محکم‌ترین پناه است          هستم کنارش آرام

شاعر: بتول محمدی