به نام خدا
مادرم مثل ستاره میدرخشد پیش رویم
ذرهای از خوبیاش را باز میخواهم بگویم
او همیشه مثل بابا دستهایم را گرفته
حسّ امنیت، کنارش در دل من جا گرفته
مادرم با حرفهایش رهنمایی کرده من را
تا درست و صاف باشد راه من، هر جای دنیا
مینشینم پای حرفش تا برایم گل بگوید
از خدا و از امامان مثل یک بلبل بگوید
او مراقب بوده هر جا تا به تاریکی نیفتم
دست در دستش همیشه من «خدایا شکر!» گفتم
شاعر: مرضیه ملکیان
