شعر «آواز بی‌وقت»

به نام خدا

آواز خواندم، گل به من گفت:           «به‌­به! صدایی خوب داری 
اما ببین، شب روی گل‌­ها                 تأثیر خوبی می‌­گذاری؟

لحنی که داری، از نگاهم                  خیلی لطیف و دلنشین است 
و اصل کار یک پرنده                       در لحن و آوازش، همین است

اما ببین، حالا چه وقتی­‌ست            آیا گلی بیدار مانده؟
یا باغبان در نیمه شب                    مشغول ساز و کار، مانده؟

باید همیشه روی شاخه                  گوشی برایت باز باشد
با خواندنت، رؤیای غنچه                 سرتاسرش پرواز باشد

من فکر کردم، خوب شد که             گل نقطه‌­ی ضعف مرا دید
زود آمد و از روی شاخه                   آواز بی‌وقت مرا، چید

شاعر: مرضیه ملکیان