- همه با هم با یک انگشت به کف دستشان ضربه بزنند و با فرمان ما یکییکی تعداد انگشتها را زیاد کنند تا صدایی شبیه رگبار باران ایجاد شود. پس از پایان این کار سوره را قرائت کنند.
- در یک محوطه بزرگ دانشآموزان را به چند گروه تقسیم میکنیم. هر بار یکی از گروهها کنار یکدیگر ایستاده و مانند یک گروه اسب سوار، به صورت هماهنگ یک مسیر مشخص را طی کنند. تا جایی این کار را ادامه میدهند که سوره توسط سایر دانشآموزان یک دور قرائت شود. به محض اینکه سوره تمام شد باید در گوشهای بایستند و گروه بعدی کار خود را آغاز کنند.
- نماهنگی با تصاویری از کارهای هماهنگ گروهی مانند کار دسته جمعی مورچهها[1] برای تهیه آذوقه و ساخت لانه، یک گروه اسب سوار همگام، کارجمعی زنبورهای عسل برای تولید عسل، رژه رفتن، فیلمهای تند شده ساختمانسازی، نماز جماعتهای پرجمعیت که از نمای دور هماهنگی جمعیت واضح باشد، اجرای نمایش توسط یک گروه از ورزشکاران رزمی، هماهنگی بین خلبان، برج مراقبت و افرادی که با علامت دادن هواپیما را برای فرود هدایت میکنند، افتتاحیههای مسابقات ورزشی، پارو زدنهای مسابقات قایقرانی، دستههای سینهزنی به سبکهای مختلف، سرود، بازی فوتبال، تیم پزشکی در حال جراحی، طنابزنی گروهی … همراه با صوت سوره در کلاس پخش میکنیم و دانشآموزان سوره را با آن بخوانند.
- به دانشآموزان میگوییم با اشاره دست ما سوره را با صدای بلند همخوانی کنند، با ضربه زدن ما بر روی میز باید ادامه همخوانی را به صورت خیلی آهسته ادامه دهند و مجدد با ضربه بعدی بلند بخوانند.
- آیه را به جز کلمه آخر میخوانیم و دانشآموزان باید کلمه آخر آن را هماهنگ قرائت کنند.
- سوره را به این ترتیب بخوانند که نیمی از کلاس هر آیه به جز کلمه آخر آن و نیم دیگر تنها کلمه آخر هر آیه را قرائت کنند تا یک دور سوره قرائت شود.
[1] چنانچه فعالیتهای گروهی را از زاویه گروهی و جمعی بودن و در کنار هم قرار گرفتن تا رسیدن به نتیجه نگاه کنیم، مرتبط با سوره قریش است ولی زمانی که فعالیتهای گروهی را از جهت هماهنگی و سرعت و نیز پیدا کردن مهارت در انجام کارهای گروهی نگاه کنیم، مرتبط با سوره عادیات میشود.
