ترازویی همراه با دو جعبه که کاملا شبیه به هم از نظر ظاهری، ولی متفاوت در وزن‌شان هستند را به کلاس می‌آوریم. یکی از جعبه‌ها خالی و دیگری را با خوراکی‌هایی به تعداد دانش‌آموزان پُر شده باشد. از آن‌ها می‌خواهیم حدس بزنند کدام جعبه سنگین‌تر است؟ بعد از رای‌گیری و شور و هیجانی که در کلاس ایجاد شد، بسته‌ها را با ترازوی دو کفه‌ای، وزن می‌کنیم. اگر ترازو نداشتیم جعبه‌ها را به دست دانش‌آموزان می‌دهیم تا تفاوت وزن‌شان را با دست اندازه‌گیری و احساس کنند و مفهوم تو پُر و تو خالی را متوجه شوند. سپس می‌گوییم: «این دو جعبه یکسان، مثل دو کار شبیه به هم هستند که با وجود شباهت، یکی وزن سنگین‌تری دارد و باارزش‌تر است. مثلا درس‌خواندنی که با «بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم» آغاز شده یا با نیت یاری کردن امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه انجام شود در مقابل درس خواندن معمولی بسیار ارزشمندتر است. پس بیایید سعی کنیم همه کارهای خوب‌مان را با نام خدا شروع نموده و با نیت‌های متنوع انجام دهیم.» سپس از آن‌ها می‌خواهیم درباره انواع نیت‌هایی که می‌توانند برای درس خواندن داشته باشند نظر دهند. حتما این نکته را باید در نظر گرفت که هر نیتی که دانش‌آموزان گفتند، آن را نیتی الهی بدانیم. نکته قابل توجه این است که ما باید به دانش‌آموزان القاء کنیم که شما در حقیقت همیشه نیت‌های خوبی برای کارهای‌تان دارید ولی باید به آن توجه کنید و آن را از فکرتان به زبان‌تان بیاورید. سپس جعبه را باز کرده، خوراکی‌ها را بین بچه‌ها تقسیم می‌کنیم. به آن‌ها این نکته را گوشزد می‌کنیم که نیت داشتن نیز به همین شکل، کارها را خوشمزه می‌کند!
این فعالیت را می‌توانیم به روش دیگری هم اجرا کنیم. بدین صورت که دو جعبه خالی به کلاس می‌آوریم. از دانش‌آموزان می‌خواهیم تا آن‌ها را با دست‌های خود وزن نموده و تفاوت وزن‌شان را احساس نمایند. بعد از آن که دانش‌آموزان متوجه یکسان بودن وزن جعبه‌ها شدند، از آن‌ها می‌خواهیم هرکس یک نیت برای یک کار خوب بگوید. برای هر کار با نیت یک شکلات یا یک خوراکی در یکی از جعبه‌ها می‌اندازیم. در انتها دوباره از دانش‌آموزان می‌خواهیم دو جعبه را وزن نموده تا تفاوت وزن آن‌ها را احساس کنند. سپس به آن‌ها می‌گوییم: «نیت باعث ارزشمند، تو پُر و لذت‌بخش شدن کارهای ما می‌شود» در آخر شکلات‌ها یا خوراکی‌های داخل جعبه را بین دانش‌آموزان پخش می‌کنیم.
