تعداد زیادی وسیله کوچک را با فاصله در فضای نمازخانه روی زمین میگذاریم. دانشآموزان را به گروههای دو نفره تقسیم میکنیم. از هر گروه چشم یکی از آنها را میبندیم. نفر دوم باید دوست خود را طوری راهنمایی کند تا در زمان مشخص شده بدون اینکه پایش روی وسایل برود، از آنها هر چه بیشتر جمعآوری کند. زمان در نظر گرفته شده برای انجام این فعالیت میتواند به اندازه یکبار تلاوت سوره طارق باشد. پس از انجام فعالیت میتوانیم راجع به نقش راهنما در پیدا کردن مسیر درست گفتگو نموده و از دانشآموزان بخواهیم تعدادی از این راهنمایان در زندگی را نام ببرند.
