در حیاط مدرسه یا نمازخانه راهی را مشخص کرده و در مسیر راه خطوط قرمزی میکشیم. از دانشآموزان میخواهیم در گروههای دو نفره به نوبت یکی راهنما شود و دیگری که چشمانش بسته است را راهنمایی کند و او را بدون پا گذاشتن روی خطوط قرمز از مسیر درست عبور دهد و به مقصد مشخص شده برساند. با انجام این فعالیت میتوانیم بستر مناسب برای گفتگو راجع به اهمیت وجود راهنمایی که از انسان مراقبت کند و درست و غلط را به او نشان بدهد، را فراهم کنیم.
