یک برنامه درختکاری در حیاط مدرسه یا فضای سبزی خارج از مدرسه ترتیب میدهیم. در ابتدای برنامه از فواید درختان برای زندگی انسانها و سایر موجودات برای دانشآموزان میگوییم. قبل از شروع به کار از آنها میخواهیم هر کدام حداقل یک نیت برای این کار بیان کنند. نیتهایی مثل: پاک شدن هوا، شبیه شدن به امیرالمؤمنین علیهالسلام[1]، کسب رضایت خدا و ائمه اطهار علیهمالسلام[2]، مهیا کردن شرایط برای لانهسازی پرندهها، کمک به زندگی بهتر انسانها و … . در صورتی که امکان درختکاری نداریم، میتوانیم برنامهای برای آبیاری درختان و گیاهانی که در دسترس هستند ترتیب بدهیم. این فعالیت را هم میتوانیم با صلوات و یک دعا همراه کنیم. برای مثال دعای سیراب شدن همه کسانی که تشنه هستند، چه تشنه آب و چه تشنه انجام کارهای خوب نیّتدار[3]. سپس از دانشآموزان میخواهیم راجع به احساسشان بعد از انجام این کار صحبت کنند. به آنها میگوییم این حس خوب حاصل نیت خوبی بوده است که برای کاشتن درختها در نظر داشتهاند.
[1] ایشان در طول حیات پُر برکتشان درختان نخل زیادی کاشتهاند.
[2] رسول خدا صلّیاللهعلیهوآله میفرمایند: هرکه درختی بکارد هر بار انسانی یا یکی از مخلوق خدا از آن بخورد برای وی صدقهای محسوب شود. نهج الفصاحه صفحه 597
[3] حضرت رسول صلّیاللهعلیهوآله فرمودند: هرکس درخت خرما یا سدری را آب بدهد گویا تشنهای را سیراب کرده است. کتاب الحیاة جلد 5 صفحه 344 ، وسائل الشیعه جلد 12 صفحه 25
