به دانشآموزان یاد میدهیم که در طول شبانهروز هرگاه احساس نیاز به چیزی داشتیم، میتوانیم دستهایمان را به حالت نیازخواهی(قنوت) رو به آسمان بگیریم یا در دلمان به خداوند به عنوان خالقی که همه نعمتها از او به ما رسیده است و خواهد رسید، توجه نموده و نیازمان را بیان کنیم. به عنوان نمونهای برای الهام گرفتن دانشآموزان، میتوانیم در پایان تدریسمان از این عبارتها استفاده کنیم:
- ای پروردگار من! بر محمد و آل محمد درود بفرست و به من تندرستی بده تا تو را بندگی کنم.
- ای معبود من! با اشتیاق تمام با همه نیازهایم به سویت آمدم و با اعتماد، دست امید به دامان تو زدم و دانستم که خواستههای فراوان من پیش توانایی تو کوچک است. اکنون مرا در رسیدن به تمامی نیازهایم یاری برسان. اللهمصلعلیمحمدوآلمحمدوعجلفرجهم.
- خدایا! بر پیامبر و خاندانش درود فرست و مرا از روشی پسندیده برخوردار نما و به راهی راست هدایت کن که از آن برنگردم. خدایا مرا از خودپسندی دور کن و کمکم کن تا همه کارهایم را روز به روز برای تو پسندیدهتر کنم. اللهمصلعلیمحمدوآلمحمدوعجلفرجهم.
- خدایا! بر محمد و خاندانش درود بفرست و زبانم را به هدایت گویا کن و پرهیزگاری را به قلبم بینداز و مرا به هر کاری که پاکیزهتر است موفق کن و به هر چه تو بیشتر میپسندی مشغول کن. اللهمصلعلیمحمدوآلمحمدوعجلفرجهم.
