نمایشی مرتبط با موضوع تکاثر را به کمک یکی از همکاران برای دانشآموزان اجرا میکنیم.
در نمایش اول میتوانیم نقش دو کودک را اجرا کنیم که یکی در نقش کودکی که مدام خوراکیها و وسایلش را با دوستانش مقایسه میکند که این فرد به دلیل مقایسههای اشتباه همیشه ناراحت است و دیگری در کارهای خوب، خود را نسبت به قبل مقایسه میکند و سعی میکند کارهای خوب بیشتری داشته باشد و به همین دلیل همیشه خوشحال است و دیگران از دوستی با او لذت میبرند.
در نمایش دوم میتوانیم نقش شخصی که میخواهد نامهای بنویسد و نامهاش را با خودکارها یا اکلیلهای رنگی که از قبل به عنوان یادگاری نگه داشته است، تزیین کند را بازی کنیم. یک به یک خودکارها را امتحان میکنیم و میبینم که بعد از گذشت این همه مدت هیچکدام از آنها قابل استفاده نیستند. حسرت و اندوه بر چهرهمان نقش میبندد و میگوییم: «ای کاش همان زمان از آنها استفاده کرده بودم تا حالا مجبور به دور انداختن تمام آنها نباشم.» این گفتگو میتواند بهانهای برای تشویق دانشآموزان به آوردن وسایل اضافیشان به کلاس جهت استفاده بقیه دوستانشان از آنها و یا درست کردن کاردستی با آن یا اهداء به نیازمندان باشد. علاوه بر این میتوانیم با ساختن کاردستیهای مختلف با خودکارها، مثلا: آدمکهای خودکاری و استفاده از آنها برای تزیین کلاس، فضای کلاس را به کمک دانشآموزان زیبا کنیم. برای این نمایش میتوان از شکلاتها و خودکارهای خشک شده نیز استفاده نمود.
