به نام خدا
از درخت باغچه مادرم شلیل چید
میوههای سرخ و زرد توی دامنی سفید
هستهای بزرگ بود در دل شلیلها
در میان خاک کاشت دانههای سخت را
گفت: «بعد چند سال، هسته میشود، درخت
مثل این درخت که ایستاده سفت و سخت»
دستهای گرم خاک میزبان دانه است
خواب دانهها پُر از شاخه و جوانه است
دوستی همیشگیست بین دانه با درخت
یک مسیر سبز هست بین دانه تا درخت
شاعر: بتول محمدی
