چند دانشآموز را جلوی کلاس بیاوریم و یکی از اعضای آنها را ببندیم، سپس از آنها بخواهیم فعالیت همان عضو را با عضو دیگر انجام دهند. مثلا به جای دیدن چیزی آن را لمس کنند و تشخیص دهند؛ یا به جای برداشتن چیزی با دست، آن را با دهان یا پا بردارند. سپس از آنها سوال کنیم که بدون آن عضو میتوانند به زندگی ادامه دهند؟ و موضوع به این سمت هدایت شود که بچهها بفهمند اول، قلب و سپس مغز از همه اعضای بدن مهمتر هستند و باید بیشتر مراقب آنها بود. بعد از این گفتگو، بهتر است نام چندین نعمت دیگر را که برای بچهها ملموس است آورد و از آنها خواست که تشخیص دهند کدام یک از دیگری مهمتر است و در آخر، از پدر و مادر یاد کنیم و بپرسیم که آیا در بین اینها چیزی هست که از پدر و مادر مهمتر باشد؟! حال پدر و مادر را چه کسی به ما داده است؟ چطور میتوانیم از خداوند تشکر کنیم؟
