همه با هم کنار پنجره یا وسط کلاس قرار بگیرند و با هم دوش هوای تازه بگیرند! به این ترتیب که نفس عمیق بکشند و بگویند آااااااااااااااخیش چقدر خوب که هوا هست! بعد چند بار این کار را انجام دهند؛ سپس چند بار بشین پاشو کنند و سر جای خود قرار بگیرند. معلم و بچهها نعمتهای دیگر را نیز به همین ترتیب یادآور میشوند و شکر جمعی به جا میآورند. مثلا الحمدلله که ما میتوانیم بدنمان را به همه طرف حرکت دهیم، سرمان را بالا بگیریم، به چپ و راست بچرخانیم و آسمان را ببینیم و حالا با خوشحالی همه با هم بگوییم، خداجون ممنونتیم! بچهها میتوانند به نوبت این جمله را ادامه دهند یا جملات مشابه را بگویند.
