دانشآموزان از میان خودشان یک نفر را به عنوان روباه انتخاب میکنند. بقیه هم خرگوش میشوند. (تعداد خرگوشها باید فرد باشد) خرگوشها با خیال راحت این سو و آن سو میدوند. روباه، گوشهای در کمین مینشیند و تماشا میکند. ناگهان تصمیم میگیرد که یکی از خرگوشها را شکار کند. بنابراین به طرف آنها میدود و خرگوشها هم به سرعت هر یک دوستی برای خود پیدا میکنند و دست یکدیگر را میگیرند؛ زیرا تنها در این حالت است که روباه نمیتواند آنها را بگیرد. در پایانِ یارگیری، یکی از خرگوشها تنها میماند و روباه او را دنبال میکند تا موفق به گرفتن او شود. سایر دانشآموزان میتوانند به خرگوش کمک کنند و دست در دست هم بگذارند. البته در این صورت، یکی از خرگوشها باید دست خود را رها کند، زیرا فقط دو نفر میتوانند دستهای یکدیگر را بگیرند. حالا روباه این خرگوش را تعقیب میکند و اگر موفق شد او را بگیرد، نقش خود را با او عوض میکند.
هدف از اين بازی اين است كه دانشآموزان بدانند وجود دشمن در زندگی جدی است؛ مهم نیست که ما دشمن داشته باشیم، مهم اين است كه ما هم برایش برنامه داریم و با او مقابله میکنیم و اينكه هرچه دشمن قویتر باشد، کار ما جدیتر میشود.
