دانشآموزان متحد دست در دست هم مانند یک زنجیر محکم با هم شروع به حرکت میکنند. از هرجا دستها جدا شد دشمن وارد میشود و اگر جدا نشد، دشمن سعی میکند حواس آنها را پرت کند، قلقلکشان بدهد، با حرفهای مستقیم یا غیرمستقیم، وعده و وعید (قدرت و مال و خوراک) گولشان بزند؛ اما نهایتا دشمن ناامید میشود و میرود. بهتر است یک آموزگار خودش، دشمن باشد تا حرفها و کارهایی متناسب با مفهوم سوره را در حین بازی بیان کند. یک مربی یا یکی دیگر از همکاران کادر مدرسه در بین دانشآموزان و در نقش دانشآموز دستها را بالا ببرد و شعار الله اکبر بدهد و به ایشان خط بدهد که فریاد بزنند ما پیروز هستیم. آن آموزگار که دشمن است در حال فرار میتواند عکسالعملهای جالبی نشان دهد تا در ذهن دانشآموزان ماندگار شود. مثلا در حین فرار پایش بلغزد، زمین بخورد، به در و دیوار بخورد و … . هدف این بازی استقامت در برابر دشمن است.
